pour les francophones : .http://lepoilu.skynetblogs.be
Cijfers
afstand 140 km
fietstijd 5,45 uur
start 08.40 uur – einde 15.30 uur
reistijd 6,50 uur
gem snelheid : 23,5 km/uur
Platte banden : 0
Ziezo, aangekomen in Alta. Wie had dat ooit gedacht? Om enkele weken geleden van het Kattegat over Zweden naar de Botnische golf te rijden en dan terug het vasteland over via Zweden, Finland en Noorwegen zijn we nu aangekomen aan de woeste Barentszee, meer bepaald de Alta Fjorden.
Na het updaten van de site kwam Maaren ons uitwuiven in traditionele Lapse klederdracht, we zijn tenslotte in Lapland. Het hele noordelijk deel van Finland en Noorwegen wordt Lappi genoemd. Kleurrijk van top tot teen.
Nadien zijn we een lekkere reuze pizza gaan eten. ‘t Restaurant was dan wel om 18u gesloten, gelukkig was de pub nog open. Geen volk op zaterdagavond vreemd; blijkbaar is het hele stadje naar een plaatselijk trouwfeest – de brandchef is getrouwd. ‘t Feest is al gisteren begonnen en duurt twee dagen voort. Gezellige feest Lappis! En hopen dat het niet brandt vanavond of wij moeten uitrukken!
Onze ogen waren groter dan de maag dus de rest van de pizza wordt ons door Pizza Delivery – El Pascaale, per fiets in een mum van tijd aan huis geleverd.
Onze slaapplaats vannacht is een beetje kleiner, primitiever, rommeliger maar we hebben een dak boven ons hoofd, warmte, een douche en een stalplaats voor ons ijzeren ros.
Dit maal heeft ons kamertje uitzicht op het Noorden, wat betekent dat de zon zowat gans de nacht binnen schijnt. Tot grote ergernis van sommige ‘licht’ gevoelige fietsers.
Toch brengt de nacht rust en vertrekken we vanochtend terug vol goede moed.
Zoals door het weerbericht (dat we dagelijks raadplegen) beloofd, krijgen we een paar stevige buien te verwerken en waait de wind stevig uit het Noordwesten ( de richting waar wij naar toe gaan).
Regelmatig lossen we elkaar af aan de kop, waardoor we toch nog een stevig tempo halen.
Alles doet pijn als je kopman bent; je knieën, je benen, je rug, je nek, je kont, … en bovendien voel je nog extra hoe koud het is.
Voortdurend speelt het liedje zich af in je hoofd “Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind, zichzelf een weg baant , …” (Boudewijn de Groot)
Maar stoppen is geen optie meer.
De desolate open vlakte verandert langzaam in een berglandschap, we naderen de Noorse kust.
Onze middagstop ziet er veelbelovend uit ; GRILL KRO. Jammer genoeg gesloten. Zoete koekjes en zoute koekjes en voor de verandering paprika koekjes en chocolade koekjes. HMMMM lekker, doorspoelen met frisdrank en ‘t lichaam moet zich daar maar tevreden mee stellen.
Na 100km op en neer, komen we in een canyon terecht die ons de komende 20km naar beneden zal brengen, ttz dankzij de wind moeten we blijven trappen om naar beneden te fietsen.
Schøøøøøøøøøøøøøøønnn !
De toppen rondom ons zijn nog bedekt met een laag sneeuw.
En dan is het nog 20km door een eeuwen oud gletsjerdal tot aan de Alta fjord.
Op zoek naar de brandweerkazerne; na een korte uitleg worden we weer hartelijk ontvangen en mogen we overnachten in het aangrenzend jeugdlokaal met discotheek. Slapen op de dansvloer is weer eens iets anders.
Een warme douche in de kazerne, internet, een wasmachine (zodat we de laatste dagen nog eens met frisse kleren kunnen rijden) en een lift met de pompwagen naar een steakhouse in de stad en terug. Zalig na een dag afzien.
Morgen steken we opnieuw diagonaal in Noord – Oostelijke richting het land over. Opnieuw klimmen en benieuwd vanwaar de wind morgen zal komen?
De Noordkaap is nu nog 240km verwijderd en we hopen er woensdag (20 juni) toe te komen. Jullie zullen als eerste weten of we in ons opzet geslaagd zijn.
De Noordkaapfietsers
