Via deze weg willen we iedereen bedanken die ons hebben gesteund – met een berichtje , centjes voor Pinocchio, met onze voorbereiding, materiaal.
Onze kollega´s brandweermannen, familie, vrienden en kennissen.

Ook een grote “Dank U” aan al onze kollega´s uit Nederland, Duitsland, Denemarken, Zweden, Finland en Noorwegen die ons onderdak, een bed en eten gegeven hebben en zo indirect ook Pinocchio gesteund hebben.

Natuurlijk ook de brandweer van Brussel niet vergeten die ons de mogelijkheid heeft gegeven om deze trip te doen en ons tevens een steuntje in de rug heeft gegeven.

Ook een grote MERCI voor Charly Street, die zich dagelijks door onze verslagen heeft geworsteld om er een mooie vertaling van te maken zodat ook onze franstalige vrienden onze tocht konden volgen.

Als laatste ” ProBike ” uit Tervuren die ons 6 fietsen ter beschikking stelde.

De officiële overhandiging van het verzamelde geld zal gebeuren op 23 september in “De Ster” in St-Niklaas.

En vergeet niet, nu de Cannondale fietsen hun veelzijdigheid en degelijkheid bewezen hebben, kunnen we ze te koop stellen zodat andere fietsliefhebbers de kans krijgen een heel goede fiets te kopen, waarvan de opbrengst dan ook nog eens naar de vzw Pinocchio gaat.
Zie “Fietsenverkoop“

De Noordkaapfietsers.

Donderdagnamiddag hebben we de Hurtigruten boot genomen vanuit Honingsvag naar Kirkenes.
De Hurtigruten doet de hele Noorse fjordenkust (van Bergen tot Kirkenes). Na een tocht van 19 uur varen (6 tussenstops) zijn we vrijdagmorgen rond 10 uur aangekomen in de eindhaven.
We zijn nog even op onze fiets gekropen om naar gewoonte, onmiddellijk op zoek te gaan naar het brandstation en opnieuw warm ontvangen te worden. We kregen een klein appartementje en mogen blijven zolang we willen.

Vandaag (Zaterdag) de stad bezocht. We hebben rondgelopen in de twee musea over de tweede wereldoorlog. Kirkenes is zo´n 300 keer gebombardeerd tijdens de oorlog door Rusland en was strategisch belangrijk. Er was vroeger een grote activiteit in de mijn van ijzererts.

Daarna kregen we nog een rondleiding met een busje door een brandweerman in de omgeving tijdens zijn controletocht. Elke dag moeten ze controleren of de deuren van de scholen en musea gesloten zijn.

Onze vluchten zijn nog steeds gepland op dinsdag en woesdag. Aankomst in Zaventem voorzien om 19:05 ( de beide dagen ).

En ondertussen blijft de zon hier – dag en nacht – prachtig schijnen met een fris noorderwindje.

De Noordkaapfietsers (op rust)

De Noordkaapfietsers

We zijn gisteren (dinsdagavond dus) nog vertrokken.
Na ons sympathiek etentje in de haven, hebben we toch nog de moed genomen om de 35 km richting Nordkapp in de heldere nacht aan te vatten.

‘t Weer verandert hier snel en ze zeiden dat het een mooie nacht zou worden, dus we moesten ervan profiteren.
De zware zakken achter gelaten in de kazerne en het noodzakelijke gepakt voor wind en koude en voor een eventueel lekke band (‘t zou moeten lukken!).

Vertrokken rond iets na tienen en ‘t was nog een trip. Het Noordkaap punt ligt dan maar een 307m boven de zeespiegel, het leek alsof we een mega berg beklommen.

De eerste 13 km reden we golvend langs de Barentszee naar een ander vissersdorpje, Skipsfjord.

Dan een leuk bordje, 3 km stijgen aan 9 % . Slingerend baan omhoog, omhoog, omhoog. Dan terug omlaag en nadien omhoog, omhoog, omhoog, nog een keertje omlaag tot je bijna in de zee reed en dan terug omhoog. Een mooie tocht dat wel, maar toch nog zwaar. Van ver zie je de zon door de wolken en zie je al iets dat op de ijzeren bol lijkt.

Het voornemen bij vertrek was om zo weinig mogelijk te zweten om daar boven bij aankomst geen kou te hebben nadien. Maar probeer het maar eens – bergen op fietsen met zo weinig mogelijk inspanning te leveren en niet zweten, onmogelijk!

We kruisen in de andere richting heel wat bussen die horden toeristen van diverse nationaliteiten terug brengen naar hun cruiseschip, aangelegd in de haven van Honninsvåg. Hopelijk dat de kaap leegloopt voor als wij daar aankomen.

Na een paar keer gekeken te hebben of er echt geen kleinere versnelling op de fiets stond in de allerkleinste vitesse, ieder op zijn tempo, de bergen op om dan uiteindelijk beloond te worden. Rond middernacht zijn we op bestemming – de NORDKAPP, we hebben het gehaald ! na 26 dagen fietsen.

Ook hier mogen we als fietser gratis de toeristische site op terwijl de gemotoriseerde toeristen ingang moeten betalen.

De parking staat vol kampeerwagens en rond de bol – op het puntje van het noordelijke eiland staat er nog wat volk, maar geen massa.

We nemen de noodzakelijke foto’s, genieten van onze prestatie en warmen ons op in de cafetaria.
Nadien nestelen we ons nog in comfortabele bioscoopzetels en bekijken nog een natuurfilmke.
Tegen 2 uur (‘s nachts !!) staat de zon hoog aan de hemel, is’t volk verdwenen en is’t er prachtig.
Schone kleuren, fantastisch zicht en een goed gevoel.

Tegen half 3 kruipen we terug op de fiets richting Honningsvåg. Met de zon die ons midden in de nacht in de rug beschijnt, onze schaduw volgend. Het terugritje – de allerlaatste kilometers op de fiets – zijn nog keihard. Ineens doet alles pijn. Die kleine beetjes omlaag van de heenrit – lijken nu ook te zijn veranderd in lange klims – maar de afdalingen kunnen we ons zalig laten bollen.

Tegen 4 uur zijn we terug aan de kazerne en kunnen we met een tevreden gevoel gaan rusten. Echt rusten nu!

Cijfers

afstand 100 km
fietstijd 4,15 uur
start 09.00 uur – einde 14.00 uur
reistijd 5,00 uur
gem snelheid : 22,3 km/uur
Platte banden : 0

Er zijn er die kilometers zonder ontbijt kunnen rijden en er zijn er die niet kunnen vertrekken zonder ‘s morgens iets binnen te steken.
In diezelfde cafetaria van gisteravond, nemen we dan toch de tijd voor een stevig ontbijt.

We laten de Olderfjorden achter ons en blijven de kustlijn volgen richting Honningsvåg.
Het zicht is prachtig en we snuiven nu echt de zeelucht op.

Onderweg weer andere dingen te zien. Huisjes met een grasdak, vissersdorpjes, vissen die te drogen hangen in een grote houten tentskelet, eeuwenoude rotsen langs de kant, … en ook tunnels!

De zon lonkt, … de Noordkaap lonkt!

Maar eerst die befaamde tunnel door, waar we al heel wat over gehoord hadden. We moeten de zee onder 212 meter onder de zeespiegel en 6870m lang – bijna 7 km in een slecht verlichte donkere vochtige tunnel.

Onze lichtjes en nog iets warmer aan en we duiken de tunnel in. En het is als een echte duik, in volle snelheid naar beneden. Weinig te zien, je voelt alleen maar dat je niet hoeft te trappen en naar beneden vliegt, tot op een bepaald moment, dat je ineens keihard moet beginnen trappen. En dat duurt.
En ook dan zie je weinig; de lengte en steilheid van de helling, voel je alleen maar aan de kracht waar je mee moet duwen.

Als er een auto langs rijdt, hoor je hem van ver alsof er een immense vrachtwagen aankomt en bovendien hoor je niet welke kant hij uit komt.

Een kreet van jewelste als we terug daglicht zien.

En enkele honderden meters verder de tolbarriere waar we als fietser, gratis lachend voorbij mogen.

In de vroege namiddag komen we aan in Honningsvåg in ‘t zonnetje. De grote Hurtigrutenboot, die we morgen ook nemen, ligt in de haven en laat al eens een goeie tøøøøøøøøøeeeeeeeet horen.

Voor ‘t vetrek uit Alta gisteren, hadden we nog een kort telefonisch contact gehad met de brandchef van deze havenstad.
Dus zoals gewoonlijk, bij het eerste tankstation ; “Do you know where the firestation is ?”

Niettegenstaande ook hier de brandweerkazerne eerder klein is, heten ze ons van harte welkom en mogen we ons matraske leggen in de warme refter van de gemeentediensten.

We voelen de eindbestemming naderen. Straks komt de brandchef ons halen om in’t stadje iets te eten en dan slapen zeker ????

De Noordkaapfietsers

En dan nog een preview voor morgen

Cijfers

afstand 110 km
fietstijd 4,45 uur
start 08.40 uur – einde 15.30 uur
reistijd 6,50 uur
gem snelheid : 22,7 km/uur
Platte banden : 0

Na een nachtje slapen in de disco, een grijze dag tegemoet. Miezerregen, vieze wolken, nat en vuil weer.
We moeten verder, t land over verder richting Noordkaap.

Er staan een paar flinke klimmen op ‘ t programma voor vandaag. In de nattigheid en ‘t is koud.
Al klimmend warmen we ons op, ieder op zijn tempo en boven op de top blaast een ijzig windje, dus niet te lang rusten. Gewoon doorgaan.
Veel meer, dan een verdwaalde berggeit, kom je onderweg niet tegen.

Maar het landschap blijft prachtig en de Noordkaap komt dichter.

We dachten vanochtend dat we op deze toeristische route wel een warme snack zouden tegenkomen,maar ook deze keer wordt het niets. Erg is dat niet, want het went, om op een bank in de kou buiten te eten (zelfs geen plek om te schuilen).

Het druilweer van vanochtend verandert langzaam. We blijven gespaard van de ergste buien en gaan naar de zon toe; de goeie kant uit.

In de namiddag bereiken we Olderfjord waar er geen brandweerkazerne is en waar we dus maar naar een camping gaan en ons een stuga voor de nacht huren.

Verder is er niet veel te verkennen. Een souvenirwinkel, een tankstation dat om 7 uur sluit en wel 2 trollen die de wacht houden. Want ja, Noorwegen is het land van de trollen.

Hier zie je een van de twee trollen.

We lenen al gauw een matras van de naburige stuga waar 2 zwitserse fietsvrouwen ook richting Noordkaap trekken, zodat we alle 5 toch min of meer zacht liggen.

Om te eten, is er niet veel keus vanavond, een cafetaria naast de souvenirshop, waar je hamburger en cheeseburger en baconburger en zelfs hawaiburger kan eten.!
Vroeg onze nest in !

Cijfers

afstand 140 km
fietstijd 5,45 uur
start 08.40 uur – einde 15.30 uur
reistijd 6,50 uur
gem snelheid : 23,5 km/uur
Platte banden : 0

Ziezo, aangekomen in Alta. Wie had dat ooit gedacht? Om enkele weken geleden van het Kattegat over Zweden naar de Botnische golf te rijden en dan terug het vasteland over via Zweden, Finland en Noorwegen zijn we nu aangekomen aan de woeste Barentszee, meer bepaald de Alta Fjorden.

Na het updaten van de site kwam Maaren ons uitwuiven in traditionele Lapse klederdracht, we zijn tenslotte in Lapland. Het hele noordelijk deel van Finland en Noorwegen wordt Lappi genoemd. Kleurrijk van top tot teen.

Nadien zijn we een lekkere reuze pizza gaan eten. ‘t Restaurant was dan wel om 18u gesloten, gelukkig was de pub nog open. Geen volk op zaterdagavond vreemd; blijkbaar is het hele stadje naar een plaatselijk trouwfeest – de brandchef is getrouwd. ‘t Feest is al gisteren begonnen en duurt twee dagen voort. Gezellige feest Lappis! En hopen dat het niet brandt vanavond of wij moeten uitrukken!

Onze ogen waren groter dan de maag dus de rest van de pizza wordt ons door Pizza Delivery – El Pascaale, per fiets in een mum van tijd aan huis geleverd.

Onze slaapplaats vannacht is een beetje kleiner, primitiever, rommeliger maar we hebben een dak boven ons hoofd, warmte, een douche en een stalplaats voor ons ijzeren ros.

Dit maal heeft ons kamertje uitzicht op het Noorden, wat betekent dat de zon zowat gans de nacht binnen schijnt. Tot grote ergernis van sommige ‘licht’ gevoelige fietsers.

Toch brengt de nacht rust en vertrekken we vanochtend terug vol goede moed.

Zoals door het weerbericht (dat we dagelijks raadplegen) beloofd, krijgen we een paar stevige buien te verwerken en waait de wind stevig uit het Noordwesten ( de richting waar wij naar toe gaan).

Regelmatig lossen we elkaar af aan de kop, waardoor we toch nog een stevig tempo halen.
Alles doet pijn als je kopman bent; je knieën, je benen, je rug, je nek, je kont, … en bovendien voel je nog extra hoe koud het is.

Voortdurend speelt het liedje zich af in je hoofd “Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind, zichzelf een weg baant , …” (Boudewijn de Groot)
Maar stoppen is geen optie meer.

De desolate open vlakte verandert langzaam in een berglandschap, we naderen de Noorse kust.

Onze middagstop ziet er veelbelovend uit ; GRILL KRO. Jammer genoeg gesloten. Zoete koekjes en zoute koekjes en voor de verandering paprika koekjes en chocolade koekjes. HMMMM lekker, doorspoelen met frisdrank en ‘t lichaam moet zich daar maar tevreden mee stellen.

Na 100km op en neer, komen we in een canyon terecht die ons de komende 20km naar beneden zal brengen, ttz dankzij de wind moeten we blijven trappen om naar beneden te fietsen.
Schøøøøøøøøøøøøøøønnn !
De toppen rondom ons zijn nog bedekt met een laag sneeuw.

En dan is het nog 20km door een eeuwen oud gletsjerdal tot aan de Alta fjord.

Op zoek naar de brandweerkazerne; na een korte uitleg worden we weer hartelijk ontvangen en mogen we overnachten in het aangrenzend jeugdlokaal met discotheek. Slapen op de dansvloer is weer eens iets anders.

Een warme douche in de kazerne, internet, een wasmachine (zodat we de laatste dagen nog eens met frisse kleren kunnen rijden) en een lift met de pompwagen naar een steakhouse in de stad en terug. Zalig na een dag afzien.

Morgen steken we opnieuw diagonaal in Noord – Oostelijke richting het land over. Opnieuw klimmen en benieuwd vanwaar de wind morgen zal komen?

De Noordkaap is nu nog 240km verwijderd en we hopen er woensdag (20 juni) toe te komen. Jullie zullen als eerste weten of we in ons opzet geslaagd zijn.

De Noordkaapfietsers

Cijfers

afstand 85 km
fietstijd 3,40 uur
start 08.40 uur – einde 13.00 uur
reistijd 4,20 uur
gem snelheid : 23,5 km/uur
Platte banden : 0

!!! Dag 21 en 22 en 23 zijn bijgewerkt met fotos en tekst , good luck Charlie !!!

Vandaag richting Noorwegen. Het landschap ziet er nu echt helemaal anders uit dan Zweden, veel wijdser, de wind kan ons dus nog meer treiteren.

De lucht hangt vol bedreigende wolken, maar we blijven gespaard van de ergste regen.
Enkel een kleine hagelbui doet ons stoppen om regenkledij weer aan te trekken, maar zelfs dat was niet nodig. Voor de rest blijven we buien ontwijken die we wel ergens anders uit de lucht zien vallen.

Onderweg is er echt niets meer dat een stop waardig is. Behalve dan de grens met Noorwegen. En weer een yiiiihaaaaa – we zijn in het land van bestemming.
Nu nog enkele dagen doorbijten.

We blijken toch wel op een toeristische baan te zitten – lappenverkopers die ook hun tipi langs de kant van de weg opzetten om wat volk te trekken.
We kruisen ook wat mobilhomes, die waarschijnlijk ook door het Hoge Noorden trekken en ook misschien richting Nordkapp rijden?

Weer een korte afstand vandaag. Kautokeino ligt op een 85 km van Enontekio. Maar zoals gezegd we blijven het in brandweerkazernes proberen en daarvoor heb je een stad(je) nodig.

Dan toch nog een kleine hagelbui.

Langzaam aan worden de bomen kleiner en kleiner en hier en daar verschijnt de toendra.

We gaan eerst bij het toerismeburo langs dat blijkbaar open gehouden wordt een sympathieke dorpsgek.
Uiteindelijk bellen we het nummer van die vrouw op vanuit het tankstation. Een kwartierke later komt ze ons tegemoet en toont ze ons het brandstation.
Een klein station (20 interventies) per jaar, waar we toch weer welkom zijn.
De uitrusting is wat primitiever (geen sauna,geen internet, 1 douche) maar toch een dak boven het hoofd.

Maaren Palismaa, de dame die voor ons vertaalt, is hier ombudsman voor de Noorse en Finse samenwerking en is zo vriendelijk om haar buro voor ons open te stellen, zolang we willen.
We nemen dus de tijd om alles op het internet weer wat bij te werken (dag 21-22-23), hebben jullie weer wat te lezen en bekijken! (Vas-y Charly geen saaie avond vandaag!)

Hartelijk bedankt voor jullie steun via ons gastenboek. Dat doet ons veel plezier. Als we ergens een computer vinden is dat het eerste wat we lezen, de berichtjes uit België.

De Noordkaapfietsers

Het landschap begint langzaam te veranderen. geen hoge naaldbossen meer maar veel lagere begroeiing, zanderige ondergrond – t begint wat te lijken op iets tussen onze Kempen en Hoge Venen.

Na een 30km eerste stop bij de eerste toeristische winkel met souvenirs, waar we een lappen kostuumpje kunnen kopen en knuffels op mensenformaat. Daar ontmoeten we twee vriendelijke inwoners. Speciaal voor ons poseren ze in traditionele kledij en het huisdier. Jammer genoeg begrijpen we geen snars van hun gemompel.

Snel halen ze nog wat andere dieren uit hun stal, het lijkt wel de zoo van Antwerpen.

Ook hier neemt dit rendier een enorm risico door zomaar te gaan poseren naast de scalle.

We hebben geluk met het weer; t blijft droog, frisser en met wind natuurlijk.

Nog een stop aan een fins waterke, zodat we toch niet te vroeg aankomen. Nog wat bananenpower voor de ene en rust voor de andere.

In Enontekio aangekomen vragen we in het eerste benzinestation de weg naar het brandstation.
We voelen alweer een dagje tegen de wind in rijden in de benen. Sommigen profiteren ervan om bij elke stop, hoe kort ook, wat te rusten.

En dan eindelijk onze slaapplaats voor die avond. De Kazerne. Daar wacht iemand ons op. Een vrijwillige brandweerman die eigenlijk geen dienst heeft, maar de enige die Engels spreekt.

Hij ontvangt ons hartelijk. Een rondleiding van de kazerne – wat verandering in’t materiaal, hier hebben ze sneeuwscooters om snel te hulp te komen in de winter. En dan is handiger dan in de zomer.

Zo zijn ze net vertrokken, voor een zieke toerist in de bergen. De helikopter is ook onderweg en zal er waarschijnlijk eerst zijn. Hij legt ons uit dat met de wagen en dan de quad, hun traject bijna 2 uur zal duren, alvorens ze bij de patient zijn !!

Onze slaapplaats is vannacht in de kelder – een echte schuilkelder met de stalen deuren. ‘t Enige voordeel; van de lichtinval vannacht zullen we geen last hebben. Maar voor de rest toch wel een beetje vreemd.

Ze geven ons nog wat uitleg over Finland – een machtig groot land, met maar 5 Mio inwoners.
En ook waar de Santa Claus vandaan komt.

Voor dat we ons boodschapkens gaan doen in’t dorp, komt er nog een journaliste langs van een lokaal krantje voor een interview.
Een fikse regenbui en we kruipen met 5 in haar kleine Nissan, ze zal ons droppen in ‘t dorp.

Politie kom je hier toch niet tegen. Zo vertelden gisteren die brandweermannen dat er maar voor een gebied van 400km een politiewagen patroilleert.

En de paramedic van de helikopter vertelde ons dat er veel dronken werd gereden en dat we maar voorzichtig moesten zijn.
Dat zijn we tenslotte al meer dan 20 dagen. !

We krijgen nog een telefoonnummer mee van een vrouw die Engels spreekt in ons eerste Noorse bestemming. Die zal ons daar wegwijs maken in t brandstation.

De Noordkaapfietsers

Cijfers

afstand 110 km
fietstijd 4,15 uur
start 08.40 uur – einde 14.00 uur
reistijd 5,20 uur
gem snelheid : 25,4 km/uur
Platte banden : 0

We hebben weer een goed nachtje gerust in onze atoomschuilkelder. Het is vreemd, het is niet de eerste keer dat we in een gebouw slapen met dikke ijzeren deuren. Telkens als we daar uitleg om vragen “Are you scared from the Russians?” dan krijgen we een afwijkend antwoord en een grijnslach.

We worden gewekt door de mannen van “den ateljee” die met veel lawaai hun kopke koffie komen drinken om de dag te beginnen.

‘ s Morgens onze traditionele foto voor de kazerne, met op de achtergrond de schone oude VW BRANDKAR van onze gastheer.

De fiets op richting Finland nu; een 30 km verder zijn we er voor een nieuwe fotoshoot.

De grens tussen Zweden wordt gevormd door de rivier, die we nu in noordelijke richting in Finland zullen blijven volgen. Eindelijk rijden we de laatste rechte lijn in Zweden.

Dan eindelijk rechtsaf om de rivier over te steken.

Niet veel verschil tussen Zweden en Finland. Ze hebben ons hier gisteren nog wel geleerd dat er een drankhandel bestaat tussen beide. De Zweden gaan goedkoop sterke drank (vodka, whisky) kopen in Finland en de Finnen komen hun voorraad bier inslaan in Zweden.

We rijden het grote Rendiergebied binnen en waar we al dagen op wachten, overvalt ons nu lans alle kanten. Wilde beesten, kuddes elanden, zwermen muggen en ook een beer die Pieter te grazen nam. Gelukkig kwam Gert tussen beide, die uit een krijgskunstverleden nog een licht bruine gordel had. Hij deed een Mata Hari wurggreep en de beer liet ons verder met rust zodat we gelukkig met 5 verder konden.

Rustig rijden verder tussen de buien door.

We houden een middagstop aan de rand van de grote machtige rivier, bij een klein winkeltje. “We will open tomorrow” – we zijn te vroeg in ‘t toeristisch seizoen blijkbaar. We overleven dus verder op cola en chocoladen koekjes.

Dan nog de verplichte stop om een bende rendieren te fotograferen.

Na nog een lang recht stuk komen we in de vroege namiddag aan in Muonio waar we hartelijk worden ontvangen door de big chief van het brandstation.

Korte rondleiding, douches, sauna, keuken, slaapplaats, de sleutel en “It ‘s your home” – het blijft ongelooflijk.

Hij gaat zelf op visvangst, maar verwittigt ons dat er ‘s avonds een oefening gepland is met de reddingshelikopter van de streek.

Wat een grappig embleem ook van de lapse brandweer; een ruige neanderthaler met knots in de hand. Hoe meer naar het Noorden, hoe ruiger.

Tegen 6.30 uur stromen er inderdaad een hoop brandweergasten toe. Maar weinig spreken Engels en ze zien er ongelooflijk jong uit – tussen een jaar of 16 – 18.

Een uur later nemen ze ons mee in wagens een paar kms verder, waar we dus hoog bezoek krijgen van de reddinsghelikopter van Lapland. We krijgen een hele uitleg in t Engels van de paramedicus aan boord.

De vriendelijke piloot Pætersøn Våndæermæulen overweegt zelfs om ons mee te nemen naar de Noordkaap met de helikopter maar dat aanbod moeten we weigeren. We fietsen tenslotte voor Pinocchio tot de Noordkaap.

Vanbinnen net als onze gele ijskar maar vanbuiten een stukske indrukwekkender.

In Finland begroeten ze elkaar ook niet meer met de hand maar doen ze een goeie lapse neuzen – neuzen.

En ja, we zijn nu inderdaad de poolcirkel over en dat betekent ook, voortdurend licht.
Tussen elf en twaalf uur s avonds nog klaar genoeg om een boek te lezen

De Noordkaapfietsers.

Cijfers

afstand 120 km
fietstijd 5,00 uur
start 08.40 uur – einde 16.00 uur
reistijd 7,20 uur
gem snelheid : 23,5 km/uur
Platte banden : 0

Ook foto´s bij dag 19 !!!

Hallo allemaal,

Vanochtend alvorens ons brandstationnetje te verlaten nog een foto genomen voor de indrukwekkende Scania pompwagen van 1974 – schone bak.

Richting grensstad Pajala nu. Geen E wegen meer maar een klein baantje 392, waar er nauwelijks verkeer is, of ‘t moet houttransport zijn.

En dan onze eerste echte moose

niet Griet maar ergens in het veld.

En deze hebben we heel dicht kunnen benaderen maar na de foto toch wel heel snel moeten wegvluchten want hij was niet tevreden met de flits.

‘t Is droog gebleven vandaag en dat doet al heel veel. Het was wel weer een dagje vechten tegen de wind, zoals er al veel geweest zijn. Dat zal nu niet meer veranderen maar we zijn er bijna, nog zowat 65 zweeds mijl tot de Noordkaap.

Het ritme wordt weer gegeven en we gaan er weer tegen aan.

Eerste kaap wordt na 27 km bereikt – de poolcirkel over.

We hadden op zijn minst een dikke gele streep over de baan verwacht of toch een schone toeristische trekpleister met designkunstwerk van de wereldbol, maar we moesten het stellen met een parkingplaats met een groot bord en een vuilnisbelt errond en een afgedaan baanrestaurant met verroeste bol. Niks interessant om dus langer te blijven staan.

We beuken dan maar verder;

en maar verder beuken

onderweg nog een paar jonge elanden ons verbaasd aan zien kijken, maar verder bomen, bomen en bomen.

Twee cm links van Gert zijn schouder zie je een eland weglopen.

en hier zie je een eland aan het water

Middagstop in een god verlaten gat met een poetische naam “Korpilombolo”, met toch een kleine supermarkt.
Vreemd hoe kleiner de stadjes hoe meer we worden aangesproken door de ‘lokale’ bevolking, nieuwsgierig waar we heen rijden en van waar we komen. En onder de indruk. Een Zweed uit Göteborg, ene uit Stockholm en vervolgens zelfs een vrouw van zweedse afkomst die tot 2 jaar terug in Wemmel gewoond heeft en nu verhuisd is naar een Noordelijk dorpje. Zij vertelt ons enthousiast over de streek en leert ons dat de wintermaanden helemaal niet donker en depressief zijn zoals we denken, maar dat de maan zo veel licht geeft door de witte sneeuw, dat de hemel vol sterren staat en dat het noorderlicht echt de moeite is. Die stadjes lopen wel leeg, er is amper industrie, alles is ver weg, dus de jeugd trekt naar de stad en hier valt er nog weinig te beleven. Daar willen ze iets aan doen.
Zo organiseren ze daar jaarlijks een 10 dagen durend winter festival. Check de website .http://www.nightfestival.se
en boek nu je decembervakantie!

We worden nog op de koffie uitgenodigd maar dat voorstel slaan we af, anders geraken we helemaal niet meer op de fiets.

In de winter zijn er alternatieve wegen voor de snowmobiels, hier aangeduid door de twee rode kruisjes

De namiddag verder trappen naar Pajala,

waar we alweer bij kollega’s terecht kunnen.

Opnieuw vriendelijke ontvangst, rondleiding, sauna, en winkel en restaurant dichtbij. Wij mogen vannacht weer de baas zijn van de kazerne!

De uil van de stad waakt over ons

Leuk in Zweden; winkelen bij Willy, ijsjes eten bij Sybille, …

Dan rustig nog wat nakeuvelen

en onze slaapplaats opzoeken ( leslokaal)

Het allernieuwste model saab

De Noordkaapfietsers.

Cijfers

afstand 110 km
fietstijd 4,50 uur
start 08.20 uur – einde 15.30 uur
reistijd 7,10 uur
gem snelheid : 22,5 km/uur
Platte banden : 0

Opnieuw (alweer) in een brandweerkazerne. Als brandweerman kun je werkelijk de hele wereld afreizen, overal word je met open armen ontvangen. Met welk ander beroep kun je van stad tot stad reizen en daar gratis overnachten?

We hadden een telefoonnummer gekregen van Robert Larsson. Bij aankomst aan de kazerne hebben we hem gebeld en 5 minuten later was hij hier. Een snelle rondleiding (in zijn beste Engels), overhandiging van de sleutels en weg was hij, opnieuw naar zijn werk. We hebben de kazerne voor ons alleen.

Vandaag een grote dag voor ons! We gaan onze – o zo vertrouwde – E4 inruilen voor de E10. Nieuwsgierig wat dat gaat worden en toch ook wel een leuk vooruitzicht. Dat betekent natuurlijk ook dat we weer een stuk hoger naar het Noorden gevorderd zijn.

‘ s Morgens als we onze ontbijttafel zetten, worden we tamelijk verbaasd aangekeken. Het is shiftwissel en diegene die hun job starten en van niets op de hoogte zijn, vragen zich af welke ‘vreemdelingen’ daar zo maar een eitje staan te bakken in hun keuken.
Maar een paar woorden uitleg volstaan om dan ook door die ploeg enthousiast uitgewuifd te worden. Zo wordt onze bagage alsmaar zwaarder. Eerst kregen we af en toe een embleem van de brandweer, dan al eens een petje en vandaag ook een T Shirt. Wie weet tegen dat we boven staan, nog een broek en botinnen en we hebben een nieuw werktenue.!

Vanuit Luleå mogen we de E4 niet direct op, dus we vertrekken via een andere kleinere route die verder weer op de E4 komt.

Een langzame start vandaag, t poepke begint het te voelen en t wordt zoeken naar een comfortabele positie, die jammer genoeg, niet lang comfortabel meer is ; zetten en verzetten.
De lucht hangt vol donkere wolken en er waait (natuurlijk) een windje. ‘t Is frisser geworden en regenvestje, windjack en overshoes zijn van van onder in de zak weer naar boven verhuisd.

We rijden onze laatste kilometers op de E4 en – yiiihaaaa – tegen elven slaan we af richting E10.

“To eat or not to eat” that’s the question, telkens opnieuw als we nu aan een baanrestaurant of tankstation komen, vermits die alsmaar zeldzamer worden.
Goh, 11 uur is toch al echt vroeg om te lunchen, maar binnen hoeveel kilometer komen we nog iets tegen?
Chocola, koekjes, de dagschotel, een hot dog, alles gaat op zo’n tocht op elk moment van de dag binnen.

We mogen niet klagen van onze eerste kennismaking met de E10 vandaag; goeie baan, veel minder verkeer (bijgevolg dan wel wat sneller), een beetje wildere natuur; veel bossen, en een brede snelstromende rivier parallel met de baan.

Echt regenen doet het uiteindelijk niet vandaag en we komen, na een strijd tegen de wind, in de namiddag aan in Overkalix, een schoon gelegen Zweeds klein (toeristen?) oord met alles op loopafstand van de kazerne; de supermarkt (ontbijt) , de kiosk (t ijsje) en het Arctic hotel, waar we als echte toeristen op restaurant gaan.

The Artic Hotel

Er daarstraks nog van geprofiteerd om met Robert naar de kaart te kijken om onze trip voor morgen uit te stippelen en om hem te vragen ook de brandweer in t volgende stadje op de hoogte te brengen van onze komst. Zo zijn we weer zeker van een dak boven het hoofd morgen. “Just 10 miles away”, zouden de Zweden zeggen. Zo keken we de vorige dagen altijd vragend naar elkaar als ze ons de afstanden in miles zeiden – we vroegen ons af, hoe dat toch kwam dat ze er altijd zoveel naast zaten – schatten die afstanden totaal verkeerd in? Nee, de zweedse mile is ongveer 10 km.

Morgen ook al van die E10 af en weer een kleiner baantje op de kaart – richting Finland.

Leuke kazerne.

De Noordkaapfietsers.

Cijfers

afstand 140 km
fietstijd 5,11 uur
start 08.20 uur – einde 15.40 uur
reistijd 7,20 uur
gem snelheid : 26,5 km/uur
Platte banden : 0

Deze morgen , na het ontbijt, vertrokken uit Skellefteå. Hoe spreek je dit nu uit ? Wel, zeg in het engels ” she left you ” en dan verander je nog wat letters ” skee left toe “. Niet zo moeilijk he.

Het programma van de dag bestond in de voormiddag uit de E4 tot de eerste chokola en colastop – vervolgens de E4 tot de lunch – de E4 tot het 4uurtje en last but not least – de E4 tot we er echt niet verder op mochten voor Luleå.

ontbijt

E4

Middagmaal op een idylisch plekje

met een mooi uitzicht over de Botnische Golf

en dan terug de E4

Net naast de vangrails

En nog wat eten

En dan terug verder op de E4

en dan eindelijk echte autosnelweg met pechstrook

En hier konden we echt niet verder

De E4 betekent kilometers lang op de 10cm afstand rijden tussen de vangrail en de witte lijn terwijl het verkeer voorbij raast! Plezant is anders. Maar er is geen alternatief.
Op een bepaald moment werd de E4 dan een ECHTE autoweg waar de fietsers eigenlijk niet op mogen, maar waar we toch een paar kilometers op hebben doorgeraasd. Het verschil was dat we hier een brede pechstrook hadden om op te rijden en dus eigenlijk veeeel veiliger.

Weinig te zien dus onderweg vandaag – behalve een verloren gelopen eland langs de kant van de autoweg. Waarschijnlijk nu elandenmoose geworden!

De blauwe lucht van de vorige dagen is nu echt gedaan. Grijs en wolken en heel wat frisser. Eerste druppels zijn vandaag ook gevallen, maar toch net op tijd binnen om geen stortbui op ons hoofd te krijgen.

Na de E4, net voor de stad, vonden we een romantisch fiestpad door het bos, langs het water, dat ons tot in het centrum van Luleå bracht. We hebben er daar dan ook van geprofiteerd om nog wat fotootjes te nemen.

A propos, vandaag onze snelste dag – tot nu toe (weer een record om te kloppen).

Zoals jullie elke dag naar de update van onze blog uitkijken, vinden wij jullie berichtjes in het gastenboek ook heel leuk. Leuk om iets van het thuisfront te lezen.

En, Charly, alvast bedankt voor de moeite die je steekt in ‘t vertalen van onze site! Un grand merci.

He, Stef, blij iets van je te horen, rusten he! (Zijn er nog centjes bij gekomen op de rekening – want daar doen we het toch voor!)

Cijfers

afstand 148 km
fietstijd 6,38 uur
start 08.40 uur – einde 17.00 uur
reistijd 8,20 uur
gem snelheid : 22,2 km/uur
Platte banden : 0

Op ons vast uur weer uit bed na een heerlijk nachtje. Vreemd, we zijn de enigen in de kazerne die wakker zijn, voor de rest geen beweging van de lokale brandweermannen. Uitslapen op zondag? Tot we om 20 na 8 aanstalten maken om de baan weer op te gaan, komt er toch ene met slaapogen naar beneden. Stemmen in Belgie vandaag, dus om toch een beetje in orde te zijn met onze burgerplicht laten we door de verantwoordelijke een attest tekenen en afstempelen; we zijn wel degelijk in het buitenland en kunnen niet voor de goei gaan stemmen.

Ze hebben ons een alternatieve route uitgelegd ipv de E4, die ongeveer even lang is en een goeie baan zou zijn.

De eerste 50 km rijden lekker, schoon, rechte lange banen, maar toch serieus heuvelachtig.
We kruisen onderweg een eenzame moedige man die in een fluovestje zich al aan trainen is voor de wintermaanden die eraan komen, rollend op langlaufskis op wieltjes.

Bij onze eerste stop zeggen we nog dat ‘t zo lekker mag rijden tot Skellefteå.

Vergeet het – na 10 km zijn de volgende 30 km afzien. Eerst een bord met aanduiding van werken – een 10 tal meter asfalt uit de baan en vervangen door grind. Eerst ene keer, maar t blijft zich maar herhalen en de stukken grind worden langer en de stenen worden dikker, bovendien gaat het nog goed omhoog. Afzien !

We worden gans door elkaar geschud en vragen ons af of de fietskes deze schokken gaan doorkomen. Maar de Cannondale cyclos doen het fantastisch en ze brengen ons erdoor.

Bij een korte stop, worden we aangevallen door een muggenzwerm, die blij is dat er eens iemand langs komt.
Dat brengt ons bij een ander punt. Een fietshelm is veilig, dat weten we allemaal ( en Stef zeker ) . Zo zie je hier in Zweden zowat iedereen met een helm rijden. Het enige nadeel zijn de insekten. Zo ben je rustig aan het bollen ( met de fiets natuurlijk ) tot je in een flits een zwart puntje ziet naderen dat door de middelpuntvliegende kracht van je hoofd door de verluchtingsgaten van je helm naar binnen gezogen wordt. Het volgende half uur voel je dan iets rondkruipen op je hoofd, waarvan je niet weet wat het is, waat het vandaan komt en waar het naartoe wil. Je wordt er zowat zot van. Je probeert krampachtig met je vingers onder je helm te voelen maar dat lukt niet. De verlossing bestaat uit een korte stop of het insekt dat eindelijk zijn weg naar buiten zelf heeft gevonden. Oef, verlost van det gekriebel op je hoofd. Tot dat volgende zwart vliegend puntje voorbij komt.

En als er dan twee tegelijkertijd rondlopen … bbrrrrrrr

‘t Volgend stadje voor de middagstop – en we zijn alweer 100 km verder. We laten ons toch weer door een pizza verleiden, die uiteindelijk toch veel te groot uitvalt. ‘t Weer overtrekt, een beetje frisser en de zon verdwijnt.

De pizzaman, geeft ons nog wat raad voor t vervolg van de trip. Er zijn 2 mogelijkheden, de ene misschien wat langer, maar volgens hem FLATTER dan de weg die we dachten te nemen. We wagen het erop en deze man weet precies wel wat plat wil zeggen. Plat dan wel, maar vechten tegen die rotwind, die ons maar niet mee wil zitten. Ondertussen komt de zon er toch terug door.

En zo komen we rond vijf uur aan in Skellefteå, waar de kazerne hoog boven op een berg ligt, zodat onze inspanning daarna beloond kan worden. Ze zijn op de hoogte van onze komst en een bed staat al weer klaar.

En zo zijn we ondertussen al 2409 km verder dan 25 mei!

De Noordkaapfietsers

Cijfers

afstand 112 km
fietstijd 4,31 uur
start 08.40 uur – einde 16.00 uur
reistijd 9,20 uur
gem snelheid : 24,7 km/uur
Platte banden : 0

En ja – het is gelukt. De vorige dagen (13,14 en 15) zijn bijgewerkt met foto’s.

Na een stevig ontbijt in de kazerne waren we terug klaar om er in te vliegen. Het ontbijt gaan we de avond voordien kopen in een supermarkt. Wat brood, beleg en fruitsap. Dat stockeren we in een frigo in de keuken van de kazerne. Zodoende verliezen we ‘s morgens geen tijd.

Onmiddellijk uit de kazerne namen we de enige weg naar Umeå, de E4. Weeral een Europese route die ons verder bracht. In Belgie kan dit natuurlijk niet maar hier is het soms de enige oplossing om verder te geraken.

Gelukkig hadden de brandweermannen goed nieuws voor ons, nog 30 km ( of was het nu miles) heuvelachtig en daarna plat (flat zoals ze zeggen). Iemand moet dringend hier in Zweden eens de betekenis uitleggen van het Engelse woord Flat. Volgens ons vijf is dit plat. Wat we onder de wielen kregen was alles behalve plat. Het ene klimmetje volgde het andere op. En dan nog de wind, terug van de verkeerde kant. Het was weer stampen en kreunen om die stramme spieren en knieen in beweging te houden. Maar we mogen niet klagen want we gaan goed vooruit. De fietsen zijn geweldig. Nog geen problemen mee gehad (en er wordt nogal geschakeld!), laat het ons zo houden.

Al gauw hadden we toch al weer een 40 km in de benen en namen we de tijd voor een stop. Bijtanken – hydrateren! Een camping aan de kust – naast de E4 maar toch een rustige plek. Het seizoen moet precies nog starten, de frigo’s en rekken gevuld, de vlaggen opgehangen, ‘t strand gevuld.
Langs een houten padje gaan we ook eens de kust bewonderen.

Bij ons zou ‘t op zo’n zonnige zaterdag van Knokke tot de Panne al vol liggen. Hier genieten enkele Zweden lang uitgestrekt van ‘t zonneke en de zee (en wij erbij).
Zo’n plek hadden we niet echt gedacht tegen te komen in Zweden, maar zelfs een schoon strand en zee hebben die Zweden.!

Na zo’ stopje is het altijd weer een beetje vloeken om terug in gang te schieten, maar eens aan’t draaien, zijn we weer in de move.

Hop naar onze volgende stop voor de middag lunch. Hoe hoger we gaan, hoe minder we die tegen komen en we moeten onze afstanden dus wat aanpassen al naargelang van.
Wanneer er eindelijk nog eens een tankstation in zicht is, zijn we met een hongerig gevoel toch al weer 70 km verder.
Voor sommigen een middagdutje in de zon (en zelfs dan zijn er die snurken! en zekere G. meer verklappen we niet).

Verder onze banden verslijten op die E4.

Rond 15u naderen we de stad Umeå, waar we de laatste kilometers weer de autoweg niet opmogen. Via kleinere banen rijden we de stad binnen en vinden we weer de kazerne. Het onthaal is weer optimaal en alles is weer voorhanden. Weer een echt bed voor vannacht! Ons matje in de sporthal vorige nacht was ook OK, maar na een dag fysieke inspanning, rust een lichaam toch pas echt goed op een dikke matras en een zalig kussen.
Vorige nacht heeft het trouwens verschillende keren voor uitrukken gebeld, waardoor we weer telkens gewekt werden; ons echt thuis voelen in de kazerne.

Weer iets nieuws hier in de kazerne; ipv een glijpaal hebben ze hier een andere manier om snel beneden te staan ‘s nachts – een soort brede houten trapleuning langs de muur die als glijbaan dienst doet. Zoef zittend, naar beneden recht de deur in.

We hebben genoeg van de hamburgers, pizza’s, kebap, hot dogs, koolsalades en willen eens echt Zweeds eten. We laten ons met een busje afzetten in het midden van het centrum in een trendy buurt en vinden daar een leuk terras met lekker eten. Weer op krachten komen.
Ondertussen worden we getrakteerd op een defile van oude opgelapte amerikaanse auto’s – prachtige exemplaren rijden er voorbij – opgeblonken in de mooiste kleuren.

We vragen ons af hoe dat dat hier toch zo’n rage is en stellen ons dan voor dat ze in de winter als er maar een aantal uur per dag licht is, dat ze dan allemaal liggen te sleutelen aan hun oude slee in de garage.

Boodschapkes voor morgenvroeg doen en terug stappen naar onze brandweerplek van vanavond.

Ook hier komt een journalist van een lokale krant langs om een interview af te nemen en een fotootje te trekken van de Noordkaapfietsers. Dus morgen ipv de Zondagskrant bij de bakker mee te nemen, vragen naar de Västerbottens-Kuriren

Umeå is trouwens een leuk stadje.

De Noordkaapfietsers.

Cijfers

afstand 112 km
fietstijd 5,09 uur
start 08.40 uur – einde 17.00 uur
reistijd 8,20 uur
gem snelheid : 21,7 km/uur
Platte banden : 0

Opnieuw een computer gevonden bij alweer de brandweer. Ditmaal in het stadje Örnsköldsviks, ergens aan de Botnische Golf.
Terug een warm onthaal, ongelooflijk toch die gastvrijdheid onder de brandweer. Ditmaal geen matrasje op een kamer maar een plaatse in de sportzaal.

Örnsköldsviks is de geboorteplaats en thuisstad van Peter Forsberg, de beste ijshockeyspeler ter wereld. Hij bezit zowat het halve stadje. Momenteel speelt hij bij Pittsburg in America.

Deze morgen lekker ontbeten en dan terug de fiets op, Eerst nog op de foto en dan terug fietsen.

De zon was opnieuw van de partij. Samen met den chief hadden we de route nagekeken want de E4 was verboden terrein voor fietsers.

Dus een klein beetje meer fietsen langs parallelle wegen tot de befaamde Hoge Kusten Brug. Een hangbrug van maar liefst 1210 meter lang en 50 meter boven het water.

Onmiddellijk erna was het terug verboden terein voor fietsers dus verder langs de kleinere wegen.
Langswaar is het nu weer

Het was een erg mooie route over landelijke wegen met soms adembenemend mooie uitzichten over zee-armen, baaien en dalen. Echte bergen zijn hier niet, maar het is wel erg heuvelachtig, heel erg heuvelachtig. Hier in Zweden noemen ze dit bergen. ´s Morgens hadden de brandweermannen ons gewaarschuwd dat er veel klimwerk zou volgen maar al bij al viel het nogal mee, deels omdat we nu al een dag of 9 niets anders doen dan bergop en -af en deels omdat we de kilometers wat inperken. De dagroutes worden uitgestippeld in functie van de volgende brandweerkazerne waar we kunnen overnachten.

Hier een zicht op de hoge kusten

en een mooie foto van P.

Een ijsje onderweg

Op de weg hierheen zijn we een paar skistations tegengekomen en hier hebben ze zelfs een paar schansen staan. Een van de brandweermannen hier doet dat in zijn vrije uurtjes. Straffe mannen hier.

De beentjes beginnen het gewoon te worden. Ons gat daarentegen … .

De Noordkaapfietsers.

Cijfers

afstand 96 km
fietstijd 4,14 uur
start 08.30 uur – einde 15.30 uur
reistijd 7,00 uur
gem snelheid : 22,6 km/uur
Platte banden : 0

Hallo iedereen

Deze nacht heel goed geslapen in onze stuga ( klein houten huisje op camping ). Er was plaats voor 4 maar we hebben er alle 5 ingeslapen. Pieter heeft zich opgeofferd en sliep op de grond. ´s Morgens vroeg vertrokken en aan het eerste winkeltje gestopt en wat brood en beleg gekocht. Dat smaakte. Droog brood met konfituur of hesp en dat doorspoelen met fruitsap en drinkyoghurt.

En dan terug de fiets op . Die stramme spieren terug draaiende krijgen, het minder pijnlijke plekje op je gat proberen te vinden. En dan komen die eerste hellingen van de dag eraan. Pfffff. Stampen en zweten en kijken of er echt geen kleinere versnelling op de fiets staat, Of die rem nu echt niet blijft hangen, of die zakken nu echt niet tegen het achterwiel schuren. Na 2000 km in de benen zijn de hellingen echt afzien, Maar telkens weer slagen we erin ons naar boven te slepen waar ons dan een klein stukje vals plat wacht en dan weer verder omhoog. Wie zei ons weer dat Zweden plat is ????? Niets van !!!! En dan begint de rug pijn te doen, de schouders, de nek … zowat je hele lichaam vertelt je dat er al flink tegenaan bent gegaan. Maar we moeten verder, geen tijd te verliezen. Verder naar het Noorden.

Deze middag gestopt aan een befaamd Zweeds restaurant ” IKEA ” maar het was volzet dus zijn we maar in de supermarkt daartegenover geweest.

Er terug uit geraken …

Wat drinken en een broodje. Wat verder wat gerust bij het beroemde beeld van Berger Lindberg. Dit stelt een ” Y ” voor. vroeger had elke regio zijn letter en hier rond de stad Timrä was dit dus de “Y”. Deze “Y” was wel 25 meter hoog.

Dan rustig de resterende 40 km afgetrapt. Griet kreeg het wat lastig . Na de zware dag van gisteren was ze nog niet volledig gerecupereerd maar op haar eigen tempo kreeg ze de bergjes ook klein. Haar moraal is niet kapot te krijgen.

En dan kwamen we aan bij de brandweer van Härnösand die al verwittigd waren door de kollega´s van Böllnas. Ons bedje was al gespreid, de sauna stond al warm en het bier fris ( grapje ) . Het loopt zo wel lekker. ´s Morgens weten we al waar we ´s avonds kunnen slapen. We hoeven ons verhaal niet meer te doen, iedereen is al op de hoogte. Een korte uitleg waar de douches zijn, het koffiemachine, het plat en bruis water en de slaapruimte. Dan nog een plannetje van de stad en waar we iets kunnen eten en verder laten ze ons rustig ons ding doen. Wat rusten, de fietsen onderhouden, wat reparaties doen , de volgende route plannen, etc. En natuurlijk internet.

Pascal in zijn favoriete brandweerwagen

Op uitstap met Brandinspector Norrel. Op de achtergrond zie je het mooie stadje liggen.

Het leuke is dat de hele ploeg meegaat.

Een beetje uitleg over de streek onder, jawel, een skilift.

En dan op wandeling in de oude stad

De Noorkaapfietsers.

Cijfers

afstand 160 km
fietstijd 6,55 uur
start 08.40 uur – einde 18.30 uur
reistijd 9,50 uur
gem snelheid : 22,5 km/uur
Platte banden : 0

hallo daar,

´s Morgens zijn onze kollega´s van Bollnäs een ontbijt voor ons gaan halen. Lekker.
Ze hebben ons de weg uitgelegd naar Hassela en weg waren we. Verder Zweden door. Op en neer. Het landschap was prachtig. Een brandweerman vertelde ons ´s morgens nog dat de natuur in noorwegen veel mooier is maar daar geloven we niets van. Volgens ons is dat omdat je er woont, dan zie je niet meer hoe mooi het het is. 100 Maal per dag zouden we willen stoppen om foto´s te nemen maar dat is niet zo praktisch. Het moet ook wel wat vooruit gaan. De kilometers gaan anders niet weg. En als we dan eens een foto nemen doen we dan meestal al rijdend om geen tijd te verliezen. Jammer maar ons eerste doel is wel fietsen tot de noordkaap en die is nog ver weg.

Na zo´n 35 km onder alweer een wolkloze hemel stond er plots iemand langs de kant van de weg foto´s te nemen. Druk in de weer, de weg ging tenslotte alweer eens omhoog, merkten we op dat het een van de brandweermannen was van Bollnäs. We zijn op onze rem gaan staan en bleek dat hij daar in de buurt woonde, aan de overkant van het meer. Hij was daar met zijn vrouw en twee kindjes. Zijn vrouw schreef ook voor de plaatselijke krant zo dat was al ons tweede zweeds interview.

hier de ganse familie

en dan nog een fotootje van ons allemaal

En dan verder omhoog, omlaag, omhoog.

´s Middag halt gehouden bij een Zweeds restaurant voor een lekkere italiaanse pizza . Veel drinken, een klein dutje (we worden ook al wat ouder) en dan verder onder de brandende zon naar Hassela, ons oorsponkelijk eindoel voor deze dag.

Iemand had ons gezegd dat Hassela een skioord is. Nu, skilfiten of skipistes hebben we niet gezien maar dat het naar boven ging, dat hebben we geweten. Pascal nog nooit zo horen vloeken. Hij zei ” wie komt er nu bij om met de fiets naar een skistation te rijden ?? ” en dan nog een paar dingen maar die zet ik beter niet op het net.

Daar aangekomen bleek het plaatselijk brandstation niet veel voor te stellen en een kamping was er ook niet. Snel iets gegeten en dan beslist om er nog 50 km bij te doen tot stöde, zo hebben we morgen een rustig dagje. Op de kaart leek het niet teveel omhoog te gaan, in het echt wel. Onze mooie rustige asfaltweg besloot dan te veranderen in een kuilenweg, bedekt met modder, en dit voor de volgende dertig km. Gelukkig kon het niet meer hoger en bolden we met een rotvaart de stoffige weg af tot Stöde. Oef, dat stukje moeten we morgen al niet
meer doen.

In Stöde nogmaals pizza gaan eten in de plaatselijke pizzatent en dan naar de camping. Wat gezaagd over de prijs en uiteindelijk mochten we met zijn vijven in een stuga voor 4 personen, voor een klein beetje meer. De tenten opzetten zou duurder geweest zijn.

De avond was zalig, in de zon aan het meer. Deze keer geen uitleg, geen materiaal bekijken, drie keer je verhaal doen etc… .Dat was ook eens plezant. Vroeg ons bedje in want morgen begint de dag opnieuw. Fietsen…

De Noordkaapfietsers.

Cijfers

afstand 144 km
fietstijd 5,49 uur
start 09.00 uur – einde 17.30 uur
reistijd 8,30 uur
gem snelheid : 24,7 km/uur
Platte banden : 0 ( 1 ketting gebroken )

De thermometer toont al 24 graden voor ‘t vertrek. ‘t Wordt weer een warm dagje. Om Borlänge uit te geraken de goeie richting uit, mogen we de E50 niet meer op, verboden voor fietsers, dus we rijden een mooi eind om.

In de voormiddag halen we een goeie snelheid – een vlotte baan.
Op de middag zoeken we verfrissing in de schaduw, weg van de 28 graden.

‘t Wordt een echte routine ; ‘t opstaan om 7 uur, ‘t ontbijten, ‘t vertrek rond 8.30uur, ‘t afscheid nemen, ‘t pedaleren, ‘t lunchke, ‘t pedaleren, ‘t genieten, ‘t afzien, ‘t zoeken naar ‘t brandstation, wassen, omkleden, fietsen onderhouden, eten, internet zoeken,… en rond 23.30 uur slapen en om 07.00 uur terug …. .

hier had Gert zijn ketting gebroken

´S midddags aan een bron water nemen

We zitten ergens midden Zweden en we ruiken en zien het; de geur van berken en dennen bossen, transport van boomstammen over weg en spoor en grote houtverwerkingsbedrijven. Enkel het restaurant Ikea, die hebben we nog niet gevonden.

Niettegenstaande we ‘s avonds altijd goed ontvangen worden, zien we overdag ook goed af ; de warmte, de asfalt smelt bijna onder onze banden weg. Liters vocht die we verliezen en vandaag naar ‘t eind van de dag – opnieuw de wind waar we tegen moeten vechten.

Voor we onze dagelijkse eindbestemming bereiken, stoppen we bij het grote I-bord aan het begin van de stad op de grote baan om uit te zoeken waar het brandstation ligt: zo verliezen we verder geen tijd om onze weg te zoeken in de stad en rijden we recht op onze overnachtingplaats af.

‘t Is hier weer een fantastisch onthaal – tasje koffie bij aankomst, rondleiding, de warme douche (de sauna kunnen we al niet meer zien ; genoeg gezweet vandaag) – demonstratie van wat brandweermateriaal en – last but not least – sight seeing tour in ‘t stadje met ‘t brandkonvooi – 3 voertuigen in kolomme, brengen ons naar ‘t restaurant. Waar ze ons later ook weer komen oppikken.

Hier krijgen we een demonstratie van het materiaal. Fantastisch, dat moeten we ook hebben.
COBRA. Boort door glas, muren, staal enz.. door met een druk van 300 bar en spuit dan een nevel in de kamer

En morgen is het hier nationale feestdag in Zweden, we zullen ons blauw/geel fietspakje aantrekken om hier mee feest te vieren.

pour les francophones : .http://lepoilu.skynetblogs.be

Cijfers

afstand 135 km
fietstijd 5,27 uur
start 09.00 uur – einde 17.30 uur
reistijd 8,30 uur
gem snelheid : 24,3 km/uur
Platte banden : 0

Zoals verwacht, stralend weer bij ´t opstaan.
Voor ons vertrek komt er nog een schone Zweedse journaliste van een plaatselijk krant langs, voor een foto en artikeltje over de Brusselse fietsers. Vandaag de lokale Zweedse pers, morgen de nationale en overmorgen wereldnieuws op CNN ??

We krijgen een uitgeleide uit de stad. Sympathiek; de chef rijdt ons voor in zijn Romeo en brengt ons zo via een rustige baan de juiste richting uit. Zo snijden we weer een groot stuk grote baan af.

Na een klein technisch oponthoud in de voormiddag rijden we weer vlot verder. Het landschap verandert nauwelijks, het blijft even mooi. Ipv kleine heuveltjes op en af, worden ze langer op (vals plat) waar we dan ook langzamer op souplesse naar boven gaan en ons nadien langer kunnen laten bollen.

Voor ‘t middag eten eens geen broodjes uit een supermarkt, noch een vlugge hap in een tankstation, maar een dagschotel in een truckersrestaurant; boerenkost – echt zweedse worst met aardappelen overgoten met een stevig soort bechamelsaus en wat rode biet. Een ideale wintermaaltijd voor een warme zomerse dag.!

Kort rustmoment in de schaduw alvorens ons weer te laten bruinen (branden) in de zon.

Met dit warme weer stoppen we wel regelmatig om wat te drinken.

De laatste kilometers zijn weer op een betrekkelijk grote baan, waar we schoon achter elkaar en tussen de witte zijlijn en wegafsluiting blijven rijden. Wel vreemd die grote wegen, noch een autoweg, noch een kleine baan en fietsers zijn er niet op verboden, maar er is ook niet echt plaats voor hen voorzien.

Zweedse huisjes komen we in alle maten tegen, meestal rood geverfd.

Ondertussen zijn we erachter gekomen dat we nu ook al een aardig woordje zweeds praten. Evenals het deens is het niet zo moeilijk om te verstaan wat ze bedoelen, zeker als ze het schrijven. Hier een voorbeeldje maar we moesten er niet zijn.

Iets na vijven komen we weer bij de brandweer aan, die opnieuw verwittigd werd van onze komst door de collega’s uit Nora. Voorlopig werkt het op deze manier nog steeds perfect, vragen aan de verantwoordelijke om voor ons reeds naar het volgende station te bellen.

De noordkaapfietsers

Cijfers

afstand 140 km
fietstijd 5,47 uur
start 08.30 uur – einde 17.00 uur
reistijd 8,30 uur
gem snelheid : 23,9 km/uur
Platte banden : 0

Een mooie dag kondigt zich aan en ja we kunnen het bevestigen – de opwarming van de aarde. Hoe meer we naar het Noorden rijden hoe warmer het wordt. Vreemd, we hadden gedacht dat we het steeds kouder zouden krijgen. Maar we klagen niet ; ideaal om te genieten van de stralend blauwe lucht. ‘t Windje is al iets geminderd en gedraaid maar nog niet echt een steun.

Vandaag glijden we ons opnieuw door het heuvelachtig groen landschap met bijna vanop elke heuveltop zicht op een mooi meer dat een rustgevend gevoel geeft. We rijden voorbij kleurrijke houten huizen die lijken op de Villa Kakelbont van Pipi Langkous.

Onze voormiddag rijden we vlot 80 km rond en tegen enen kopen we weer onze middagvooraad in een supermarkt en eten we ons weer goed vol. We krijgen even gezelschap van een eenzaam reizende Amerikaan die op zijn gemak Zweden doortrekt. COOL!

Om kwart na een, telefoontje van FM Brussels met Gert voor een live radio gesprek.

De namiddag verloop zoals de voormiddag. Rustig rijden we door kilometers bos, hier en daar een huisje, veel meren, de zon die ongenadig brandt en nu en dan eens een stevige klim.
Dus stoppen we regelmatig om de kelen te smeren.

Bij een van die stops neemt gert de gelegenheid om het nieuwste fietsbroekmodel te showen.

Tegen vijven komen we aan bij het Brandstation van Nora. We worden zowat specialist in het vinden van brandweerstations in Zweden. ‘t Ziet er gesloten en onbemand uit. Net voor we besluiten een camping te zoeken, komt er nog een vriendelijke Zweed langs gefietst. We doen hem ons verhaal en hij belt voor ons even chef Morgan op. ‘t Geluk zit mee, ‘t komt weer goed, we worden eerst wat argwanend bekeken ; zijn we wel echte brandweerlieden van Brussel? Wat foto’s van onze vorige overnachtingen en de brief van de kolonel, doen hem bijdraaien en weer mogen we de kazerne hier deze nacht bemannen. Super!
Alles weer in orde. Goeie douches, sauna, keuken, onze fietsen die weer veilig en droog staan en weer een goed plaatske om ons matraske uit te leggen.

Een kleine avondverkenning door het dorp brengt ons bij een Grieks restaurant, waar een Turk opdient, waar Belgen komen eten en dat allemaal in Zweden! Zo zijn we in Nederland al bij de Chinees geweest, in Denemarken al bij de Turk, waar de kelner Duits sprak en in Duitsland al bij de Italiaan. Wat een reis rond de wereld deze tocht.!

De weersvoorspelling voor morgen ziet er nog even zonnig en warm uit ( 26 -27 graden) en de wind (zwak) gaat een beetje de goeie kant uit draaien.

En hier nog wat foto´s van de dag.

En dan nog speciaal op verzoek ( van F.) een schoon fotooke van den Pieter als chef-depart.

De noordkaapfietsers

Cijfers

afstand 112 km
fietstijd 4,55 uur
start 09.30 uur – einde 17.00 uur
reistijd 7,30 uur
gem snelheid : 22.8 km/uur
Platte banden : 1

Vanochtend wat later vertrokken dan gewoonlijk. Wat langzamer gepakt, gezakt en ontbeten. Vlak voor t vertrek nog een platte band van Pascal geplakt en dan weer de baan op. We profiteren ervan dat het weekend is en dat het dus wat rustiger is op de grote baan; er rijden alvast veel minder vrachtwagens en er is minder verkeer.
Kilometers rechtdoor, grote vlakte rechte banen tamelijk plat richting Mariestad – met de wind op kop en langs zij – vlagen van 60km\uur. In een treintje achter elkaar en de koprijder regelmatig laten afwisselen.

Wanneer krijgen we die wind nu eens eindelijk in de rug, zodat we vooruit geduwd worden en Gert zijn fietstechniek kunnen toepassen.?

In het land van blonde schoonheden, Volvo, Saab en Ikea rijdt het hier in deze buurt vol oude Amerikaanse wagens. Een vreemde sfeer dat dat geeft. Toen we op een bepaald moment onze weg kwijt waren was er gelukkig een behulpzame zweed die ons terug op de goede weg hielp.
Nogmaals bedankt Petërson Våndermëulen.

Nadien kwamen op een klein bospad wel de verrassing van ons leven tegen.
Gelukkig konden we allemaal op tijd stoppen of we waren er op gebost. Eerst dachten we dat het een postkaart was maar het bleek een echte te zijn. Snel hebben we er een foto van gemaakt voor hij in het bos stormde.

In een stralend zonnetje, blauwe lucht komen we tegen 5 uur aan in de brandweerkazerne Mariestad dat aan t water ligt. Vanuit de kazerne prachtig zicht op t grootste zoetwatermeer van Zweden.

En dan het overhandigen van de vlag.

Snel een douche en een saunaatje genomen en dan de innerlijke mens sterken aan de rand van het Vänernmeer.

En dan een ijsje want weet dat in het noorden er veel ijsjes opgelikt worden.

De noordkaapfietsers

Cijfers

afstand 85 km
fietstijd 4 uur
start 12.30 uur – einde 17.30 uur
reistijd 5 uur
gem snelheid : 20.6 km/uur
Platte banden : 0

Vanochtend een grijzig fris weertje om te vertrekken richting Zweden.

Ai, met Stef zijn schouder gaat het niet goed; de nachtrust heeft hem niet de nodige pijnverzachting gebracht. Hij beslist zelf om hier de tocht te eindigen, hij ziet het niet zitten om met deze pijn verder te fietsen. We laten hem dan, jammer genoeg, achter bij de brandweer van Frederikshavn die hem naar de dokter zal brengen en hem onderdak zal geven tot zijn terugkeer. Sterkte Stef !

We begeven ons richting haven – de wind waait hevig.

Fantastisch, den Preben Jensen ,vrijwilliger bij de brandweer in Frederikshavn werkt op de veiligheidsdienst in de haven en heeft voor onze boottrip iets kunnen regelen. De fast ferry gunt ons 2 uurtjes rust.

Joehoe we zitten in Zweden.

Even zoeken om de stad Göteborg uit te geraken de goeie richting uit, maar ‘t lukt betrekkelijk snel met de nodige hindernissen.

Daar gaan we daan, bergjes op en af met prachtige zichten op meren.
Hoe verder de dag vordert hoe grijzer het wordt; we zullen de dag dan ook stoppen in de regen.
Het weerbericht voor de volgende dagen voorspelt echter zonnig weer, maar met WIND.

De laatste 35 km jagen we onszelf op een iets grotere baan, waar er een zogenaamd fietspad is maar waar we de vrachtwagens toch langs ons voorbij horen scheuren. Niet echt genieten, maar wel vooruit geraken.

We stoppen uiteindelijk in het stadje Vårgårda – waar we op hoop van zegen – op zoek gaan naar een plaatselijke brandweerkazerne. We hebben ze al gauw gevonden de “Vårgårdse räddningstjanst” en een korte uitleg van onze tocht volstaat om super gastvrij ontvangen te worden. s´Nachts is er echter niemand in het brandweerstation. Dus geeft men je de sleutels van het gebouw, de kode van het alarm en internet en dan zijn ze weg.

We worden rondgeleid in de kazerne; alles is voorhanden om voldoende tot rust te kunnen komen. Een echt bed, warme douches en zelfs een sauna !! “Every Swedish fire station has a sauna!” En dat kan goed doen, na een dagje fietsen. !

‘t Stadje is vlakbij zodat we te voet iets goed kunnen gaan eten en weer wat krachten kunnen opdoen.
‘t Was een RUST voormiddag, maar toch weer een stevige fietsnamiddag.

de noordkaapfietsers

Cijfers

afstand 165 km
fietstijd 6.39 uur
start 08.30 uur – einde 19.40 uur
reistijd 11:10 uur
gem snelheid : 24. km/uur
Platte banden : 0

Stralend blauwe lucht om wakker te worden dat doet al heel veel. De verantwoordelijke van de Viborgse brandweer zoekt voor ons al uit of het mogelijk is om ook in Frederikshavn bij de brandweer te overnachten. Het zou moeten lukken, hij heeft ze verwittigd van onze komst en we zijn welkom.

De voormiddag is weer licht heuvelachtig.

En al snel fotostop voor onze eerste 1000 km in Vammen die erop zitten.

De namiddag gaan we weer regelmatig stevig plat rijden. Af en toe wisselen we mooie fietspaden in aparte berm af met grotere wegen waar Denen soms gevaarlijk dichtbij voorbij razen.

En dan lekker eten,

Het is zalig wanneer we de zee in zicht krijgen en ‘t doet nog meer zin krijgen in die oversteek naar Zweden.

Zoals elke dag zijn ook de laatste kilometers van de dag de zwaarste. We beginnen de eerste 6 zware dagen te voelen, de knietjes beginnen te klagen.

Het achter elkaar in kolomme rijden is een kunst , de aandacht er steeds bijhouden om niet in de ander zijn wiel terecht te komen. Zo ook ‘t naast elkaar rijden ” hoe breed zijn die zakken ? “. De vorige dagen zijn er al wat zachte aanrakingen met banden en zakken geweest die tot nu goed afliepen.

Vandaag echter, in de laatste 20 km, is Stef ten val gekomen, een lichte tik tegen ‘t achterwiel van Griet die er net voor reed. We vreesden het ergste toen we Stef in ‘t midden van de weg onder zijn fiets zagen liggen. Gelukkig kwam hij ervan af met schaafwonden en een bezeerde schouder, hopelijk heeft hij er morgen niet te veel last van.

Aan de kant van de weg na de val van Stef

We zijn er tenslotte toch allen heelhuids geraakt, met nog schoon zicht op de kust en op ‘t groen Deens landschap. Ideaal om er zo afscheid van te nemen. En zoals voorzien door onze Viborgse vrienden worden we ook hier hartelijk ontvangen: slaapruimte, warme douche en een wasmachine zodat we de volgende dag(en) weer lekker fris ruiken!
Zie hun website :
http://www.frederikshavn-brand.dk/

En tenslotte, deens is niet zo moeilijk, dit bord wil bv, zeggen

inderdaad, krijsende fietsers

Morgen nemen we de boot naar Goteborg – zo’n 3 uur varen (rusten) van hier.

De Noordkaapfietsers

Cijfers

afstand 155 km
fietstijd 6.27 uur
start 08.30 uur – einde 19.30 uur
reistijd 11 uur
gem snelheid : 23.8 km/uur
Platte banden : 1

Het zag er grijs en winderig uit vanochtend. Wat aantrekken? Uiteindelijk hadden we niet te klagen ; de hele dag droog gebleven en de namiddag konden we zelfs genieten van een prachtig zonnetje.

De wind blies vanochtend stevig van de zijkant, zodat we allemaal konden beuken. In de namiddag konden we van meer geluk spreken en gaf de wind met momenten een duwtje in de rug.

‘t Was een mooi dagje vandaag, glooiend landschap ; heuveltjes op en af in ‘t volle groen, wei en bos door.

Doordat ‘t zonnetje bleef schijnen hadden we niet te veel moeite om te blijven rijden tot in Viborg. Weer een mooi eind hogerop.

Onderweg had een vriendelijk Deen ons al slaapplaats aangeboden, maar jammer genoeg niet op de weg. In Viborg al gauw de brandweerkazerne gevonden waar actieve brandweerlui op ‘ t gras voor t gebouw nog aan ‘t oefenen waren. Een vraagje naar een mogelijkheid voor slaapplaats en we werden direct hartelijk verwelkomd.

Een goeie douche, de ‘big chief’ die ons kwam begroeten

en ze zijn hier zelfs zo vriendelijk dat ze ons in een busje naar ‘t stad gebracht hebben zodat we nog iets stevigs konden binnen steken.

Goed geïnstalleerd, zodat we weer goed kunnen uitrusten om er morgen weer stevig tegenaan te gaan.

De noorkaapfietsers

ps. We hebben de andere dagen ( dag 2,3,4,5) bijgewerkt met wat meer uitleg en foto´s, dus ga gerust eens kijken.

Cijfers

afstand 175 km
fietstijd 7.15 uur
start 08.20 uur – einde 19.00 uur
reistijd 10.40 uur
gem snelheid : 24.5 km/uur

Deze maal nog een pc-tje gevonden op 4 km van onze slaapplaats bij een vriendelijke meneer.

Deze morgen een lekker ontbijt gekregen en daarne alles terug opgeladen. De hemel was nog wat betrokken met wat lichte regen, dus hebben we onze regenkledij aangetrokken. Wisten we veel dat we ze niet meer zouden uittrekken.
De wind was ondertussen opnieuw naar het noorden gedraaid maar blies niet zo hevig dan de vorige dagen.

Ons doel was van 130 tot 150 km te fietsen maar uiteindelijk zijn het er 175 geworden voor we een slaapplaats vonden.

In Duitsland viel het weer nog mee, bewolkt met wat lichte regen

Alles vlotte zoals de vorige dagen behalve dat Pieter Stef zijn kar trok aangezien Stef er de vorige dagen wat problemen met gehad had. Stef ondertussen kon eens voelen hoe het was om met zakken te rijden . Blijkbaar is er niet veel verschil

Rond 14:30 reden we Denemarken binnen.

En wisten we veel dat Denemarken hetzelfde is dan Belgie binnen rijden. Het begon te regenen, eb daarna nog harder te regenen en dan nog harder. Blijkbaar zaten we in een testprogramma van waterdichte kledij en zakken. Nu, waterdichte kledij heeft het voordeel dat je niet nat wordt als het regent. Maar als je dat een dag draagt ben je toch nat, van het zweet.
En als het zoals in Denemarken regent en regent, 75 km lang, dan voel je het water hier en daar toch doorsijpelen.
Om maar te zeggen dat we toekwamen bij een brandweer kazerne als verzopen ratten. Daar was echter geen plaats en het volgende hostelletje was 15 km verder. En dat was in Jels.

Wel leuke baantjes in Denemarken

Morgen verder ( het weer blijft regenachtig voor de volgende dagen)
De noorkaapfietsers

ps. reacties kan je steeds op ons gastenboek kwijt, dat lezen we elke dag

Een leuke dag gehad. Een beetje op en neer, heen en weer.

De dag begon met de oversteek van de Weser en een paar uren later de machtige Elbe.

De oversteek duurde zo´n half uur zodat Griet wat tijd vond om wat yoga te doen

Daarna terug het fietspad op. Er staan poortjes aan het fietspad zodat de schapen niet weglopen. Met een kar aan de fiets is dat niet zo gemakkelijk .

Morgen gaan we naar Denemarken.

Nu slapen we in een hooi herberg www.heuherberge-beldorf.de

Deze nacht was er nogal wat uit de hemel gevallen maar dat kon ons niet deren op ons hooibedje.

tot morgen

zijn er niet aangezien mijn fietscomputer het tijd vond zichzelf te resetten.

schatting
vertrek 8,20 uur aankomst 19:00 uur
afstand 160 km
reisduur 10:40 uur

dag 3 zit er ook weer op. De dag begon regenachtig maar we hadden het geluk van tussen de buien door te fietsen.

De wind ruimde snel van oost naar zuid tot west zodat we er uiteindelijk toch van konden genieten. zalig, de wind in de rug.
Onderweg hadden we tijd voor een toeristische attractie : de magneettrein.

En hier beelden we iets uit. iemand een idee ?

Inderdaad, de Belgische vlag.

toen nog ergens ten velde in Duitsland op zowat 20 km van de eindstreep nog wat energie opdoen

Tegen de avond begon het opniew te regenen en was het van regenkledij aan, uit , aan enz .. .
Slaapplaats hebben we gevonden bij de 100 centrale van Brake.

tot morgen

afstand : 192 km
gem. snelheid : 25.2 km/uur
fietstijd : 7:36 uur
reistijd : 12:30 uur
Start 08:20 uur einde : 19:50 uur

Na een zalige nacht ( alleen heeft den stef stevig boompjes zitten doorzagen ) in de living van Henri om 06:30 hr opgestaan. Henri had een fantastisch ontbijt voorbereid. Buiten regende het lichtjes maar vlug hield het op met te regenen. Om 08:20 hr zijn we vertrokken uit de brandweerkazerne onder leiding van Henri. Als een echte gids heeft hij ons door het land van Maas en Waal geleid. Gelukkig maar want dat was ons zwakke punt. Het was een wirwar van straatjes, rivieren, overzetten, bruggen, alleen hadden we het niet gevonden> REUZEBEDANKT Henri, je hebt ons leven gered.
Na dertig km stonden we er opnieuw alleen voor.

hier een paar foto´s van Henri

en daarna allemaal mooi op een rij langs het kanaal ergens in Nederland

Een groot detail van vandaag hebben we nog niet vermeld, de wind.
Vandaag kwam de wind uit het noorden en ging naar het zuiden (met een behoorlijke snelheid, windkracht 3 tot 4) en wij probeerden hetzelfde te doen maar dan in de andere richting. Dat was dus afzien, stampen, duwen, vloeken, zweten … .
Ons hoog gemiddelde hebben we te danken aan ons beukdiertje. Pieter heeft meer dan 100 km tegen de wind in gebeukt aan zowat 30 km/uur. En wij in een schoon rijtje er allemaal achter, ons wegstoppend achter zijn rug. Gelukkig .

En zo kwamen we rond 20.00 uur in de brandweerkazerne aan waar onze Emmense kollega,s ons heel vriendelijk onthaalden. Na een verkwikkende douche en een stevig maal kunnen we er weer tegen.
Nu nog slapen en morgen om 07:00 op. We kregen een sporthal en een zachte matras.

En dan het grote nieuws, morgen draait de wind en komt hij uit het … Oosten en waar gaan wij naartoe, juist, oostwaars> Dat wordt een ander dagje afzien.

mochten jullie commemtaar hebben of iets willen zeggen, laat het ons weten via ons gastenboek. Dat lezen we ook dagelijks.

De Noordkaapfietsers

De cijfers

Hier nog wat cijfertjes.

afstand : 160 km
gem. snelheid : 24.6 km/uur
fietstijd : 6:30 uur
reistijd : 9:15 uur
vertrek 8:45 uur einde : 18:00 uur

We zijn toegekomen in Oss. Na 9.15 onderweg geweest te zijn, twee platte banden en veel zweet later.
Het was een warme dag, bijna 28 graden. Als we aan het fietsen waren voelden we dat zo niet maar bij de stops viel een loden hitte op onze schouders. We hebben hier al menige litertjes zweet achtergelaten in Nederland.

Ons vertrek uit brussels was heel tof. Toen het bij de start wat begon te druppelen keken we naar elkaar met een bezorgde blik maar gelukkig bleef het bij die druppels. Snel klaarde de hemel op en begon het zonnetje te schijnen. Veel mensen, vrienden en collega’s, waren er om ons uit te zwaaien. Toen we om 8:45 hr vertrokken was er eerst wat verwarring over de juiste weg, Pieter en Stephane gingen naar rechts, Peter en Gert rechtdoor en griet en Pascal naar links maar vlug hadden we allen de juiste weg gevonden.

Het eerste deel van de rit verliep goed toen om 10:15 hr een verschrikkelijke knal de rust verstoorde. Onze eerste platte band was een feit na 30 km. De resereveband bleek na twee pogingen om op te pompen ook stuk dus bracht de tweede reserveband redding. Na 25 min. konden we opnieuw verder.

Om 12:15 aten we op de markt van Turnhout een broodje

en dan verder richting Nederland. 30km verder nam Cdt Simonart afscheid van ons in Tilburg, na een drankje betaald te hebben in het eerste kroegje dat we vonden (en die zijn in Nederland niet zo gemakkelijk te vinden als in Belgie).

Toen in een ruk verder tot in Oss, na nog een platte band van Pieter. Om 18:00 hr stonden we aan de kazerne van Oss waar onze Nederlandse kollega’s ons stonden op te wachten. De ontvangst was zeer hartelijk .

Na een verkwikkende douche in de kazerne en de eerste kennismaking waren we door hen uitgenodigd om samen iets te gaan eten. Dit zijn de brandweermannen die in juli ook naar de Noordkaap fietsen voor het goede doel, maar dan via Noorwegen, zie hun site .www.langeafstandfietsers.nl .
Het was een heel leuk restaurent (chinees), lekker eten, zoveel je maar wou. Dus nu kunnen we geen pap meer zeggen.

Nu zijn we bij een van de mannen (Henri) thuis waar we blijven slapen.

We praten nog wat gezellig na en straks in de slaapzak want morgen staat het vertrek gepland om 08:00 hr. Dan rijden we tot in Emmen in het noorden van Nederland aan de Duitse grens om dan de volgende dag de jutland route te volgen tot in noorden van Denemarken.

Alvast ook een proficiat voor den Pit die tot in Oss meefiestte.

Dat was het voor de eerste dag.

de groeten van het (sommige roodverbrande) fietsteam
Peter, Pascal, Pieter, Griet, Gert, Stephane

We zijn gepakt en gezakt. Onze baggage weegt per persoon gemiddeld zo’n 15 kilo. Meer dan genoeg.

Nu hopen dat er deze nacht niet teveel oproepen zijn in de kazerne want wij zijn van wacht. Dat belooft alvast voor morgen. Het zal een zware dag worden. We rijden ong. 160 km tot in Nederland.
Daar overnachten we bij onze kollega’s uit Oss. Die doen ook een fietstocht naar de Noordkaap voor het goede doel maar dan via Noorwegen.

We zullen jullie via deze weg zoveel mogelijk informeren over onze vorderingen ten lande. Hier krijgen jullie de laatste stand van zaken, de laatste weetjes, onze miserie, pech, geluk zomaar ten grabbel gegooid. Dus kom gerust nu en dan eens kijken

Groeten en tot morgen bij het vertrek
de Noordkaapfietsers

Deze zondag hebben we meegefietst met de BicyCity.
Als je goed keek naar de foto in de morgen kon je ons wel herkennen tussen de massa. Het was heel plezant. Leuk om eens op de autostrade te mogen fietsen. Dat is eens wat anders dan de slecht onderhouden fietspaden waar je al bij 10 km per uur een moutenbike nodig hebt. Zo hebben we nog wat reklame kunnen maken voor onze tocht.

En zoals belooft dan nu de foto’s van de fuif.

zoals jullie zien begon het feestje rustig.

Gelukkig begon het volk snel toe te stromen.

En al snel werd er gedanst.

En toen kwam de stéphane met een van zijn welbekende imitaties.
Drie keer raden wat hij nu weer uitbeelde .

En natuurlijk waren er ook wat bekenden aanwezig.

Alvast een grote proficiat en een “dank u wel” voor Kristina en vrienden die dit fuifje in goede banen geleid hebben. De opbrengst van de fuif was zo eventjes 1240 euro.

Dit was het weer, tot volgende week.

Het fietsteam

Binnenkort doen we de fiets nog eens binnen bij den kristof van Probike voor een laatste check-up.

Ook alvast te noteren : 23 mei persconferentie. Daar zullen wij present zijn.

9524 euro hebben we al ingezameld. De 10.000 euro zullen we zeker halen, en dan moet je de verkoop van de fietsen er nog bijtellen. Dat is al een grote hoop geld. Daar zullen ze bij Pinocchio wel blij mee zijn. Doe natuurlijk maar verder, blijf ons maar steunen, alle sponsoring is nog welkom. De BX IRIS Lions club heeft zelfs 900 euro bijgedragen waarvoor hartelijk dank

Onze fuif van vrijdag 27 April in Everberg was een groot succes. Ze zijn nog bezig met het geld te tellen, dus dat beloofd ook wat te worden. De foto’s volgen nog.

En niet te vergeten Lode die op 16 mei 4 maal de Mont Ventoux op 1 dag zal oprijden, op een éénwieler. In totaal 90 km klimmen, 6000 hoogtemeters en een gemiddeld stijgingspercentage van 6,7%, dat is niet niks hé. Hij wil daarbij minstens 1000 euro ophalen en aan ons schenken. Dus wie nog een centje overheeft weet waarheen daarmee. http://www.lopa.be/

ziezo, en nu de fiets nog kuisen
tot volgende keer

Zo hebben we binnenkort onze NOORDKAAP FUIF . Op vrijdag 27 April is iedereen welkom in de parochiezaal in Everberg. Om 21.00 gaan de deuren open.

De 41° Cie maakt nu woensdagavond voor de gehele groep spaghetti en de opbrengst schenken ze eveneens aan ons. Als dat geen mooi initiatief is van onze collega’s. Misschien kan dit de andere groepen inspireren ?

Verder bedanken we de reeds meer dan 4000 bezoekers van onze site.
Onze Blog telt bijna 2000 bezoekers. Hopelijk blijven jullie onze avonturen zo massaal volgen.

we zijn tevens volop bezig met onze fantastische fietsen in te rijden Kristoff van ProBike heeft er echt werk van gemaakt. We zijn er erg tevreden over, ze rijden als een scheermes en de ketting en tandwielen draaien als een naaimachine zo mooi.
We worden ze reeds aardig gewoon. Sommigen onder ons hebben er reeds 1000 km mee gereden. Op deze fietsen bereiken we zeker de Noordkaap.
We zullen het jammer vinden dat we na de tocht de fietsen moeten verkopen.

Tot volgende keer